Ks. Józef Swaczyna

ks. Józef Swaczyna Urodził się 20 III 1914 w Młoszowej koło Chrzanowa. Zmarł 21 IV 1976 w Bytomiu.

Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego 30 VII 1929 roku w Starej Wsi; święcenia kapłańskie otrzymał 29 VI 1947 roku również w Starej Wsi.

Syn Ludwika i Marii z domu Zając. Studiował matematykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1938 -1939. Aresztowany 10 XI 1939 roku przez hitlerowców, przeszedł więzienia w Wiśniczu, Oświęcimiu i Dachau. Uwolniony w 1945 roku. Studiował teologię w Lowanium. Następnie wrócił do kaju i w Starej Wsi ukończył studia teologiczne.

Minister w Starej Wsi i w Krakowie; katecheta w Biskupicach i w Bytomiu.

ks. Józef Swaczyna

Ks. Emil Kobierzycki

Ksiądz Emil Kobierzycki wikariusz kapitulny w Opolu

Urodził się 4 czerwca 1892 we Lwowie, jako syn radcy namiestnictwa Galicji Jana i Marii z domu Merz. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, które zostały przerwane przez władze carskie w wyniku wyroku skazującego na zsyłkę w głąb Rosji. Udało mu się jednak kontynuować i ukończyć studia w niemieckim seminarium duchownym w Saratowie.

Świecenia kapłańskie przyjął 7 lipca 1918 we Lwowie z rąk abpa J. Bilczewskiego. Był wikarym w Sokolnikach i parafii św. Marii Magdaleny we Lwowie. Potem pracował samodzielnie w parafii Zazule-Kozaki, Ponikwie, Bełz i Strusów (od 1930 roku).
Podczas II wojny światowej, gdy był proboszczem w Brodach (od 1937 roku), zdołał uratować od zagłady wielu Żydów. Za swoją działalność został aresztowany przez Niemców, lecz udało mu się uciec do Brzeska skąd, w 1945 roku, przybył do Wrocławia i został skierowany na Opolszczyznę. W nowym miejscu został ustanowiony wikarym w parafii św. Piotra i Pawła w Opolu, a 24 października 1945 administratorem w parafii Matki Bożej Bolesnej i św. Wojciecha „na Górce”, również w Opolu.

Oprócz pracy duszpasterskiej rządca ks. administrator Bolesław Kominek ustanowił go 20 września 1945 referentem ds. repatriantów powołując jednocześnie do Rady Diecezjalnej. Ks. Kobierzycki był jednym z trzech duchownych z byłych Kresów Wschodnich zasiadających w jedenastoosobowym gremium. W wyniku usunięcia z Opola ks. B. Kominka pełnił od 1 lutego 1951 obowiązki wikariusza kapitulnego. Władzę nad Administracją Apostolską złożył 5 grudnia 1956
w momencie przejęcia rządów przez bpa Franciszka Jopa.

Z Opola przeszedł do Gliwic, jako kurator Niższego Seminarium Duchownego, a stamtąd na proboszcza w parafii Bytom-Szombierki.
Od 1958 był proboszczem w parafii Trójcy Świętej w Bytomiu . Zmarł 9 stycznia 1963 w Bytomiu i został pochowamy na cmentarzu „Mater Dolorosa”.

Był silną osobowością przyciągającą kresowian. Ks. Kominek ustanowił go referentem ds. repatriantów. W praktyce duszpasterstwa parafialnego był twórcą nieformalnych „parafii repatrianckich” w Opolu, które powstawały również w innych miejscowościach. Pomimo krytyki administratora w stosunku do tworzenia parafii w parafii zgromadził ks. Kobierzycki wokół siebie grupę kresowian w parafii św. Piotra i Pawła, a następnie po przejściu do parafii „na Górce” ludzie ci przeszli tam wciąż poszerzając krąg wiernych o tradycji „lwowskiej”. Stąd parafia „na Górce” gościła abpa Eugeniusz Baziaka, wielu kaznodziei z kresowych klasztorów i wiele innych osób, które przypominały im minione lata.

Ksiądz Emil Kobierzycki

Ksiądz Emil Kobierzycki Ks. Emil Kobierzycki

Ks. ppłk Władysław Pilin

ks. ppłk. Władysław Pilin Urodził się 27 lipca 1884 r. w Rzepniowie, Tarnopolskie. Uczył się w V gimnazjum we Lwowie.

Po uzyskaniu matury (w 1905 r.) studiował teologię na Uniwersytecie Lwowskim. W 1909 r. został wyświęcony na kapłana. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Skałacie, Brzeżanach i Kołomyi. 5 maja 1915 roku jako kapelan został zmobilizowany do armii austriackiej i brał udział w działaniach na froncie bukowińskim, rumuńskim i wołyńskim.

Od 11 listopada 1918 r. w służył w Wojsku Polskim. Był kapelanem 19 pp, następnie (od 18 sierpnia 1919 r.) proboszczem 9 DP i Grupy Poleskiej, a później dziekanem 5 Armii. Zweryfikowany, jako proboszcz (ppłk) ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r., sprawował funkcje kapelana i nauczyciela religii w Korpusie Kadetów nr 1 we Lwowie (1921-1930). W 1932 r. został administratorem parafii wojskowej w Stanisławowie.

Przed 1934 r. został przeniesiony w stan spoczynku. Posiadał godność szambelana papieskiego. Był osobistym przyjacielem generała Władysław Sikorskiego.

Zmarł w 1956 r. i został pochowany na cmentarzu ''Mater Dolorosa'' w Bytomiu.

Ks. ppłk Władysław Pilin